Home    (Do dołu
Szkocja i Anglia

Wybraliśmy się  do Szkocji odwiedzić serdecznych znajomych, którzy przybyli tu z Irlandii. Jak zwykle za środek lokomocji służył nam  polski Fiat, a był to rok 1985. Współcześni Szkoci to głównie potomkowie Celtów, których język (gaelicki) przetrwał na północnym zachodzie;  tradycje narodowe są starannie celebrowane w całym kraju.

  Szkocja to dzika, tajemnicza i mistyczna kraina, z pięknymi  górami, jeziorami, potokami i zamkami. Ślady bytności ludzi w Szkocji sięgają szóstego tysiąclecia przed naszą erą.  
Najprawdopodobniej osadnictwo następowało w miarę wycofywania się lodowca. Walki o wpływy w Szkocji toczyli Piktowie, Celtowie, Normanowie, Rzymianie, Anglowie. Państwo szkockie powstało IX w., kiedy to Kenneth MacAlpin , władca celtyckiego królestwa Dalriady, zdobył koronę królestwa Piktów.  W końcu XIII wieku Szkocję na krótko podbili Anglicy, jednak na 2 wieki odzyskała suwerenność.  Od 1603 roku Szkocja i Anglia miały wspólnego władcę (unia personalna), a od 1707 roku wspólny parlament. Szkoci nigdy nie pogodzili się z angielską dominacją, co doprowadzało wiele razy do powstań.
W maju 1999 roku Szkoci wybrali swój własny parlament, w odpowiedzi na referendum z roku 1997, w którym chęć posiadania własnej władzy ustawodawczej wyraziło 75% głosujących (informacje wg Wikipedii).
 

Edynburg jest od 1437 roku stolicą Szkocji. Od 1583 miasto uniwersyteckie. Obecnie znajdują się tu cztery uniwersytety. 

Słynie z licznych dorocznych imprez i festiwali, jak Edinburgh International Festival oraz Military Tattoo (występy orkiestr wojskowych), odbywające się w sierpniu.

 Z lewej zdjęcie portalu Katedry Św. Idziego (St Giles' Cathedral) ufundowanej w 12 w.  W roku 1385 budynek zniszczył ogień; w latach następnych był przebudowany i rozbudowywany aż do 15 w. Wnętrze zdobią wspaniałe witraże. 

 

 

   Z prawej królewski zamek "Edinburgh Castle"  wzniesiony na wulkanicznej skale bazaltowej - najstarszą zachowaną częścią jest kaplica św. Małgorzaty pochodząca z XII w.; w skarbcu przechowywane są klejnoty królewskie i Kamień Przeznaczenia, na którym byli koronowani królowie Szkocji. 

 

Aberdeen - szybko rozwijające się miasto dzięki złożom ropy na Morzu Północnym. Także tutaj  utrzymywane są tradycje narodowe Szkotów. Na zdjęciach defilada orkiestr wojskowych. 

               

Cechą Aberdeen jest  granitowy wystrój architektury rozbudowywanej w XIX i XX wieku. W północnej części miasta są piękne piaszczyste plaże, co w Szkocji jest dość rzadkie. 

 
 

Scottish Highlands – angielska nazwa górzystego regionu Szkocji, obejmującego Góry Kaledońskie i Grampiany. Wysokie drzewa są tu unikatem, a krajobraz charakteryzuje się rozległymi wzgórzami porośniętymi wrzosem i trawami. 

              

Wybieramy się z przyjaciółmi Irlandczykami na rekonesans. Rozległe widoki i przestrzeń wciągnęły nas na bardzo daleki spacer. Na szczęście wzięliśmy z sobą sporą wałówkę.

                         

Po całodniowej wędrówce z przyjemnością docieramy do domu, tym bardziej, że pod koniec nazbieraliśmy sporo borowików. Irlandzcy przyjaciele patrzyli na nie krzywym okiem, ale gdy zobaczyli jak się nimi zajadamy podczas kolacji, to następnego dnia próbowali nam dorównać.
 
 

Szkocja jest krainą zamków - w sumie kilkudziesięciu, niestety często zrujnowanych lub przebudowanych. Dobrym przykładem jest Zamek Dunnottar w Kincardineshire, niedaleko Stonehaven. W roku 1292 Sir William Keith znając trudną sytuację w kraju i uznając znaczenie półwyspu, na którym stał kościół zbudował tu obronny zamek (zdjęcia poniżej).

                   

Wydarzeniem historycznym najbardziej powiązanym z nazwą Dunnottar jest przechowanie regaliów królewskich podczas inwazji Cromwella. Lord Protektor zdecydował, że niezbędny dla jego prestiżu będzie szybki i zdecydowany cios zadany sile szkockiej niepodległości. Dunnottar był ostatnim nie atakowanym zamkiem i do jego oblężenia doszło w 1652 roku. Szkoci tajemnie wynieśli regalia, tak że zdobycie zamku nie przyniosło oczekiwanego efektu.

 

Z lewej ruiny Dunnottar, a z prawej ruiny  zamku Slains znajdującego się na północ od Aberdeen . Zainspirował on   Bram Stoker'sa do powieści  "Dracula". Zbudowano go pod koniec 16 w. Obok znajdują się przepiękne klify zamieszkane przez kolonie ptaków.

 

Najważniejsze miasto regionu Highland - Inverness nad jeziorem Loch Ness.

Loch Ness = "Jezioro Nis" – słodkowodne jezioro o długości około 37 km położone na wysokości 16 m n.p.m. Jest ono jednym z wielu połączonych ze sobą jezior szkockich, które powstały w miejscach wyrzeźbionych przez lodowiec w czasie ostatniej epoki lodowcowej. Loch Ness jest drugim co do wielkości szkockim jeziorem, ma powierzchnię 56,4 km², ale ma największą objętość dzięki swojej głębokości. W najgłębszym miejscu mierzy ono 226 m.
Po wschodniej stronie Loch Ness wije się szosa umożliwiająca podziwianie widoków.  Na zboczach z rzadka rosną pojedyncze drzewa, nieco częściej spotkać można płaty karłowatej wierzby. Dominują łąki i wrzosowiska, gdzie obok wrzosu, mchów, porostów, traw oraz turzyc rosną żółte pięciorniki i purpurowe modrzewnice. Cały teren jest gęsto pokryty przez głazy narzutowe.

         

 Góry Grampian w tej części Highlandu z reguły nie tworzą długich pasm. Najczęściej są to stożki lub obłe kopki rozdzielone siecią dolin. Zachwycają potoki o skalistych brzegach i progach, na których tworzą się wodospady. Nad potokami przerzucone są stare, kamienne mosty.

Widoki były wspaniałe, a muszki dokuczliwe - moja żółta koszula przyciągała je jak magnes. 
Zbliżamy się do Ben Nevis (gael. Beinn Nibheis) – najwyższego szczytu Wysp Brytyjskich  i gór Grampian w zachodniej Szkocji nad zatoką Firth of Lorne. Wznosi się on na wysokość 1344 m n.p.m. Tu rozłożyliśmy się obozowiskiem (nie powtarzać!).

                      

Zamek Culzean leży na krawędzi klifu w Ayrshire, który stromo opada ku morzu. 

    

    

Sięgający XV wieku zamek, został gruntownie przebudowany pod koniec XVIII wieku.  Obecnie należy do  "National Trust for Scotland" i jest dostępny dla publiczności. Od 1987 r. jego wizerunek zdobi 5. funtowy banknot Szkockiego Królewskiego Banku. 

 
      
Zbrojownia  mieści bogatą kolekcję broni.

       

Zamek Culzean otoczony jest przez około 600 akrów lasów i ogrodów. 

Anglia 

Do góry
Anglia to największa i najludniejsza część składowa Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej. Anglię zamieszkuje 83% całkowitej populacji państwa.  Anglia, w odróżnieniu od innych krajów Wielkiej Brytanii, nie posiada własnego parlamentu i pozostaje pod jurysdykcją parlamentu brytyjskiego. W ten sposób deputowani pochodzący spoza Anglii mogą mieć wpływ na wewnętrzne sprawy tego kraju. 

Historia. Po wycofaniu się w 407 r. rzymskich legionów na Wyspy Brytyjskie przybyli Anglowie, Sasi i Jutowie. Dotychczasowi mieszkańcy wyspy - ludność celtycka z plemienia Brytów, zostali niemal doszczętnie wytępieni, poza północno-zachodnią częścią Anglii i Kornwalią. Celtowie przetrwali także w nie podbitej przez plemiona germańskie Walii oraz Szkocji. W końcu VIII stulecia Anglię zaczęli najeżdżać i podbijać Normanowie ze Skandynawii. W drugiej połowie IX wieku skuteczny opór potrafił im stawić jedynie Alfred Wielki, władca królestwa Wesseksu, który zjednoczył Anglosasów, musiał jednak oddać Normanom północną część kraju. Normanowie po kilkudziesięciu latach zasymilowali się z miejscową ludnością.

Po ofensywie Duńczyków w 1016 Anglia stała się częścią duńskiego imperium króla Kanuta Wielkiego. W 1066 doszło do inwazji Normanów z Normandii z Wilhelmem Zdobywcą na czele.  Gdy Normanowie utracili swe ziemie na kontynencie, ich dynastia królewska i arystokracja nabrały angielskiego charakteru.

(wg Wikipedii)

Do Anglii przybywamy z kontynentu promem kończącym swą trasę w Norwich. Zamierzamy jechać naszym Fiatem 125 dalej na północ do Lincoln, York i Durham, a następnie do Szkocji.

Norwich w XI wieku Norwich było drugim co do wielkości miastem w Anglii (po Londynie), niestety później traciło na znaczeniu. Najbardziej znanym zabytkiem jest katedra wystawiona pod koniec XI wieku przez Normanów. Do budowy użyto złotawo-żółtego wapienia sprowadzanego z Normandii. Długość budynku wynosi 140 m. Na zdjęciu obok portale katedry.

 Lincoln – miasto  położone w środkowowschodniej części Anglii jest jednym z 3 najstarszych miast angielskich - tutaj rzymska armia wybudowała w 50-60 roku naszej ery bastion dla 9. Legionu. Jest  popularnym miejscem odwiedzin turystów, szczególnie z racji średniowiecznej, gotyckiej Katedry z XI w. oraz Zamku z XII w. zbudowanego przez Ryszarda I Lwie Serce.

Katedra - fragment

 
Lincoln - katedra


 

York

 

Miasto York zostało założone ponad 2000 lat temu, a do XIX wieku było największym miastem w północnej Anglii. W czasach rzymskich była to główna baza militarna (Eboracum). 
Armia Wikingów zdobyła York w 866, a w 876 Wikingowie osiedlili się na stałe w okolicach Yorkshire. Królowie Wikingów rządzili tym obszarem, nazwanym przez nich Jorvik, przez prawie sto lat. W 954 ostatni król wikingów – Eryk Krwawy Topór został wygnany, a jego ziemie wcielone do jednoczącej się Anglii. 

York zachował w znacznej części średniowieczny charakter. Katedra w Yorku jest największą średniowieczną katedrą w Anglii i dominuje nad miastem.

Pole namiotowe  upamiętniło nam się hałaśliwą salą taneczną dającą mocno po uszach.

Poniżej dzwonnica kościoła Wszystkich Świętych (All Saint's Church).

 

Durham.  

 

 

Widniejący na lewym zdjęciu zamek w Durham zbudowano jako rezydencję biskupa diecezji Durham, czwartego co do ważności biskupa Kościoła Anglikańskiego.

Obecną katedrę (zdjęcie) ufundowano w 1093 r. i jest ona wspaniałym przykładem gotyckiej architektury normańskiej. Surowa zewnętrzna bryła katedry  z 3 wieżami widoczna jest z daleka. Wewnątrz stosunkowo smukłe filary wspierają żebrowe sklepienie. Wszystko doskonale reprezentuje potęgę średniowiecznego Kościoła. 

   
   

 

Tu pole namiotowe było ciche.

     

Lake District

Park Narodowy  Pojezierze Lake District  szerokości ok. 50 km posiada 16 dużych jezior  pomiędzy  najwyższymi górami w kraju, o pięknym krajobrazie z wodospadami i  zbudowanymi z kamienia wsiami w dolinach. Ponieważ wracamy ze Szkocji, gdzie takich atrakcji było dużo, więc na campingu zatrzymujemy się tylko 1 dzień. 

 W centrum Pojezierza w paśmie Southern Fells wznosi się wulkaniczny szczyt Scafell, ukształtowany na długo przed ostatnim zlodowaceniem. 

Scafell Pike - jest to najwyższy szczyt Anglii, ale dopiero trzynasty pod względem wysokości na Wyspach Brytyjskich. Naniesiony przez lodowiec materiał skalny uniemożliwił odpływ wodzie, w wyniku czego powstały główne jeziora, odchodzące gwiaździście od Scafell. 

Stratford-upon-Avon
Położony nad rzeką Avon w Sercu Anglii, Stratford-upon-Avon sławę zyskało jako miejsce narodzin największego angielskiego poety i dramatopisarza, Williama Szekspira. 

 

5 historycznych domów połączonych z postacią barda jest zarządzanych przez Royal Shakespeare Company.  Miasteczko jest idealnym połączeniem starego i nowego świata.

                    

Dom, w którym urodził się William Shakespeare.
Warwick - małe miasto w stylu Tudor z wielkim, znanym zamkiem. Poniżej zdjęcie ulicy w Warwick.
Upłynęło 2 tygodnie od czasu wylądowania na wyspie z  lewostronnym ruchem kołowym i mogę stwierdzić, że czuję się jak ryba w wodzie. Ale pierwsze kilka dni musiałem mocno uważać, szczególnie przy włączaniu się do ruchu. W sznurze pojazdów jechać łatwiej, gdyż są wzorce do naśladowania! 

Warwick Castle (zamek Warwick) to jedna z najpiękniejszych rezydencji w Wielkiej Brytanii. Zamek normandzki został przebudowany w XIV wieku, kiedy dodano masywne zewnętrzne mury oraz wieże, głównie po to, by podkreślić potęgę wielkich feudalnych rodów Beauchamp i Neville – hrabiów Warwick. 

         

Obecni właściciele zamku od 1978 roku , towarzystwo Tussauds, utworzyli tutaj gabinet figur woskowych, ekspozycję nawiązującą tematycznie do przyjęć królewskich.

Oksford - stolica hrabstwa Oxfordshire. Nazwa miasta pochodzi od dwóch słów: ox (wół) i ford (bród) - w Oksfordzie można było pokonać Tamizę w bród, najczęściej wozem zaprzęgniętym w woły. Miasto jest najbardziej znane jako siedziba słynnego Uniwersytetu Oksfordzkiego, założonego w połowie XII wieku, który jest najstarszym uniwersytetem w krajach anglojęzycznych. Oksford jest również miastem przemysłowym, w którym działa koncern samochodowy Morris.
All Souls College


 

Główne atrakcje Oksfordu to  budynki kolegiów, między innymi: 
1)Merton College - najstarsze kolegium w Oksfordzie założone w 1264 roku. 
2)All Souls College z charakterystycznymi dwiema wieżami i zegarem słonecznym. 
3)Divinity School - XV-wieczny budynek w stylu gotyckim (piękne wnętrze). 
4)The Bodleian Library pochodzi z początku XVII wieku. Jej księgozbiór liczy ponad 5 milionów pozycji. 
5) Christ Church College - jeden z największych budynków Uniwersytetu. Tu kręcono filmy o Hrrym Potterze (zdjęcie powyżej).
           Carfax Tower 

Windsor - największy i najstarszy użytkowany zamek na świecie - oficjalna rezydencja Jej Królewskiej Mości. Zamek zajmuje ok. 5 hektarów terenu, a jego histiria sięga 1000 lat. Mieszczą się tu królewskie apartamenty, Kaplica Św. Jerzego, Dom Lalek Królowej Marii i wiele innych dworskich pomieszczeń. 

 

  
   
Londyn.  
Lwy na Trafalgar Square  
Londyn jest drugim największym miastem Europy (po Moskwie, przed Paryżem - aglomeracja 14,6 mln ). Liczba mieszkańców Londynu (w granicach tzw. Greater London) wynosi ok. 8,2 mln (2006) na obszarze 1 607 km².  Około 20 % mieszkańców pochodzi z Azji, Afryki i Karaibów. Współczesny Londyn jest największym centrum finansowym świata (od 2006 przed Nowym Jorkiem). Tutaj dokonuje się 30 % światowego obrotu walutami i 40 % światowego obrotu Euroobligacji. W Londynie usytuowanych jest kilkaset banków i największa giełda w Europie (trzecia na świecie). 

W Londynie zamieszkaliśmy u przyjaciół, którym jesteśmy bardzo wdzięczni za gościnę.
Historia Londynu;
· początki celtyckie - osada - prawdopodobna nazwa: Lyn-dun 
· podbój rzymski w roku 43 n.e., w 50 istnieje już port i miasto Londinium na miejscu dzisiejszego City.
· odejście Rzymian na przełomie IV/V w. 
· w roku 604 powstaje pierwsza katedra św. Pawła 
· przypuszczalnie około 800 roku powstaje pierwszy klasztor w Westminter 
· w wieku XI Edward Wyznawca buduje Opactwo Westminsterskie i Pałac Westminsterski (późniejszą siedzibę Parlamentu) 
· w roku 1066 Wilhelm Zdobywca rozpoczyna budowę Tower of London 
· w roku 1570 otwarcie Royal Exchange (Giełdy Królewskiej) 
· w roku 1666 wybuch wielkiego pożaru Londynu 
· w roku 1694 powstaje Bank of England 
· w roku 1710 Christopher Wren kończy budowę obecnej katedry św. Pawła
· w roku 1834 w wyniku pożaru ulega zniszczeniu większa część Pałacu Westminsterskiego, odbudowa (w stylu gotyckim) trwała do ok. 1860 r. 
· w roku 1851 - Wielka Wystawa Przemysłu Wszystkich Narodów, będąca de facto pierwszą Wystawą Światową, czyli dzisiejszym EXPO 
· w roku 1863 królowa Wiktoria otwiera Metropolitan Line - pierwszą linię metra 
· w roku 1894 otwarcie Tower Bridge 
· w roku 1940 i później w wyniku niemieckich nalotów zostaje zniszczona część wschodniego Londynu 
· w roku 1953 koronacja Elżbiety II 
· w roku 1982 ukończenie budowy Thames Barrier 
· w roku 2000 otwarcie Tate Modern, London Eye i Millennium Dome 


Widok w kierunku Trafalgar Square z Kolumną Nelsona.

Inspekcja straży przy "Horse Guard Barracks" (Birdcage Walk następna do St. James Park) jest mniejszą, ale ciekawszą ceremonią niż zmiana warty przy Buckingham Palace. Rozpoczyna się o 11.00.

Uroczysta zmiana warty przy Pałacu Buckingham odbywa się codziennie o 11.30 (uwaga na tłumy).

Buckingham Palace to siedziba królowej. Tuż obok jest przepiękny St. James's Park i Green Park.

Z lewej Queen Victoria Monument przed Buckingham Palace

 
Big Ben - wielki zegar z 4 tarczami na wieży Pałacu Westminsterskiego nie ma konkurencji na świecie. W 2009 roku obchodzi 150 rocznicę zamontowania na wieży zbudowanej w 1834 r. na miejscu spalonej  (postawionej w 1288 r.). Neogotycka wieża ma  96.3 metrów wysokości. 

Na prawym zdjęciu kościół św. Małgorzaty (St. Margaret´s Church), za nim widać Big-Ben.

Poniżej pomnik Olivera Cromwella.
W. Hamo Thornycroft, R. A. (1850-1925)
Opactwo westminsterskie (ang. Westminster Abbey), nazwa oficjalna – The Collegiate Church of St Peter, Westminster (Kolegiata św. Piotra w Westminsterze) to najważniejsza, obok katedry w Canterbury i katedry św. Pawła w londyńskim City, świątynia angielska.
Opactwo począwszy od Wilhelma Zdobywcy (1066) jest miejscem koronacji królów Anglii, z wyjątkiem Edwarda V i Edwarda VIII, którzy nie byli koronowani. Od XIII wieku opactwo to również miejsce pochówku królów i zasłużonych osób.

 

City — najstarsza część Londynu (ok. 2000 lat), ma niemal taki sam zasięg przestrzenny, jak za czasów rzymskich.  Pozostała odmienna od reszty metropolii i nie jest w pełni zintegrowana z otaczającym ją Wielkim Londynem - ma własną policję, sądownictwo i służbę zdrowia. City jest siedzibą banków, giełd, biur korporacji przemysłowych, przedsiębiorstw ubezpieczeniowych, handlowych, reklamowych i prasowo-poligraficznych o znaczeniu międzynarodowym. W City pracuje ok. 0,5 min osób, ale stałych mieszkańców jest tu zaledwie 4,5 tys. 

 Oprócz pozostałości fragmentów budowli rzymskich w City oglądaliśmy:
1) Tower — średniowieczna twierdza, obejmująca zespół obiektów architektonicznych z XI-XIX w. otoczonych fosą. 
2) Tower Bridge — zwodzony most, zbudowany w 1894 r. 
3) Katedra Św. Pawła (budowana w latach 1675-1710) —  jeden z największych obiektów sakralnych na świecie (patrz niżej). 
4) Guildhall (XV w.) — siedziba władz City. 
5) Royal Exchange (Giełda Królewska - zdjęcie powyżej) i Bank Anglii (XIX w.).

 

     Katedra Świętego Pawła położona jest w dzielnicy  City. Budowano ją w latach 1675 - 1710. Budowlę tą charakteryzuje piękna kopuła średnicy 50 metrów, do której prowadzi 627 schodów. Katedra Świętego Pawła ustępuje jednak swoimi rozmiarami watykańskiej Bazylice Świętego Piotra. Wysokość budowli mierzona od posadzki do końca krzyża umieszczonego na kopule równa jest 140 metrów. W środku katedry znajduje się kilka galerii - największą popularność posiada Stone Gallery, z której rozpościera się widok na miasto i Tamizę. Mieszczą się tu także liczne brytyjskie pamiątki narodowe (m.in. sztandary słynnych pułków) oraz groby sławnych ludzi (A. Wellingtona, H. Nelsona, H. Kitcherena i Ch. Wrena). 

Portobello Road Market – jest to swojego rodzaju "pchli targ" - stragany stoją  na ulicy Portobello, znajdującej się pomiędzy Chelsea i Kesington. Jest to największy rynek antyków na świecie. Znajdziesz tam wszystko, począwszy od starych rupieci, biżuterię – oryginalną, stylową, ale i tą najtańszą, czyli kolorowe, plastikowe świecidełka, ponadto zabytkowe meble, różne akcesoria i zabawne pamiątki. Rynek jest w każdą sobotę, wstęp darmowy. www.londontourist.org/markets.html

 

 

Hyde Park Corner. Statua Achillesa

Najwyższe budynki Londynu (2009r.) wg www.emporis.com/
# Nazwa  Rok bud Wysokość
01. One Canada Square 1991 235 m
02. 8 Canada Square 2002 200 m
03. 25 Canada Square 2001 200 m
04. BT Tower 1964 191 m
05. Tower 42 1980 183 m
06. 30 St Mary Axe 2003 180 m
07. The Broadgate Tower 2008 161 m
08. One Churchill Place 2004 156 m
09. 25 Bank Street 2003 153 m
10. 40 Bank Street 2003 153 m
11. 10 Upper Bank Street 2003 151 m
12. Pan Peninsula East Tow.. 2008 147 m
13. Guy's Tower 1974 143 m
14. CityPoint 1967 127 m
15. The Willis Building 2007 125 m
16. Euston Tower 1970 124 m
17. Shakespeare Tower 1976 123 m
18. Lauderdale Tower 1974 123 m
19. Cromwell Tower 1973 123 m
20. Pan Peninsula West Tow.. 2008 122 m
21. Millbank Tower 1963 119 m
22. Aviva Tower 1969 118 m
23. Centre Point 1967 117 m
24. Empress State Building 1961 117 m
25. St. Paul's Cathedral 1710 111 m

Tower 42 (the NatWest Tower) był najwyższym budynkiem Wielkiej Brytanii w latach 1980-1991. Zdjęcie poniżej.

 
"Cutty Sark", najsłynniejszy XIX-wieczny kliper herbaciany, obecnie statek-muzeum, stoi w suchym doku przy nabrzeżu w dzielnicy Londynu, Greenwich. 

 "Cutty Sark" zbudowano w Szkocji w 1869 r. jako żaglowiec do przewozu herbaty z Chin. Był to w ówczesnych czasach najszybszy kliper, mogący w ciągu dnia przepłynąć 350 mil. Dane: prawie 3000 metrów żagla, dł. całk. 85 m. Drewniana, trzymasztowa fregata o stalowym szkielecie kadłuba, zwodowana w W. Brytanii i  nazwana na cześć Nannie - wiedźmy z poematu Roberta Burnsa "Tam O'Shanter" -  atrakcyjnej kobiety, ubranej jedynie w "cutty sark", co oznacza krótką koszulkę. Galion pod bukszprytem klipra przedstawia właśnie Nannie. 

  
Hampton Court 

 
Pierwszymi właścicielami (od 1236) Hampton Court byli Joannici, którzy wznieśli tam budynki folwarczne. Później (XV w.) wzniesiono również szereg pomieszczeń o charakterze mieszkalnym. 

 W 1503 Hampton Court odwiedził król Henryk VII, po czym Lord Szambelan Henryka VII, Sir Giles Daubeney wydzierżawił posiadłość od Joannitów na 99 lat. Po śmierci Daubeney'a nowym dzierżawcą  został Tomasz Wolsey arcybiskup Yorku i jeden z głównych doradców Henryka VIII. W trakcie kilkuletniej (1515-1521) przebudowy przeprowadzonej przez Wolseya rezydencja nabrała charakteru renesansowego pałacu. 
Po 1528 Wolsey popadłszy w niełaskę u króla, został pozbawiony władzy i majątku. W ten sposób Hampton Court został własnością Henryka VIII. On i następni władcy modernizowali pałac wg własnych pomysłów tworząc w sumie trochę udziwnioną strukturę.

Canterbury. Katedra w Canterbury jest siedzibą Arcybiskupa Canterbury, przewodniczącego Kościoła Anglikańskiego na Anglię i cały świat. Jej formalny tytuł to: Katedralny i Metropolitalny Kościół Chrystusa w Canterbury. Pierwszym biskupem katedry był św. Augustyn z Canterbury, który wcześniej był opatem opactwa św. Andrzeja Rzymie. Papież Grzegorz Wielki w 597 wysłał go z misją do Anglo-Saksonii. Katedra była ufundowana przez Augustyna w 602 roku i poświęcona św. Salwadorowi. Pierwsze wzmianki o katedrze znajdziemy w Kościelnej Historii Anglików Bedy Czcigodnego. 

 
Opuszczamy Canterbury i z Dover wracamy promem na kontynent po przeszło 3 tygodniach wędrówki po Anglii i Szkocji.

Ciekawe strony:
http://www.mojairlandia.pl/galeria/index.php?g2_view=slideshow.Slideshow&g2_itemId=86 http://www.visitbritain.pl/ ,  http://www.scottishholidays.net/  ,  http://www.gothereguide.com/london-city/       http://www.panoramicearth.com/1/London/The_London_Map ,    http://www.londontourist.org/historic.html
Polecam: www.panoramicearth.com/1/London/The_London_Map, www.eyerevolution.co.uk/industry_sectors/london.php  

Do góry                  Home